Η F1 ανεβαίνει στα βουνά της Στυρίας και το υψόμετρο του Red Bull Ring απειλεί να ανακατέψει την τράπουλα, δοκιμάζοντας στα άκρα τα νέα κινητήρια σύνολα.
Η Formula 1 μεταφέρεται αυτό το τριήμερο στα βουνά της Στυρίας για το Grand Prix της Αυστρίας και η κουβέντα στα paddock περιστρέφεται δικαιωματικά γύρω από τις αναβαθμίσεις. Με τη Ferrari να περιμένει την έγκριση της FIA για τη νέα, ενισχυμένη μονάδα ισχύος της προκειμένου να χτυπήσει τη Mercedes, οι περισσότεροι εστιάζουν στην καθαρή ιπποδύναμη. Ωστόσο, το Red Bull Ring ετοιμάζεται να πετάξει μια απρόβλεπτη «στραβοτιμονιά» στα πλάνα των ομάδων, η οποία δεν έχει να κάνει με τα εργοστάσια, αλλά με τη γεωγραφία.
Σε υψόμετρο 678 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, ο αέρας είναι κατά 7,5% έως 8,5% πιο αραιός. Αυτό σημαίνει λιγότερα μόρια οξυγόνου ανά όγκο αέρα, αναγκάζοντας τους υπερσυμπιεστές (τούρμπο) να δουλέψουν υπερωρίες, στροφάροντας πολύ πιο γρήγορα για να σπρώξουν την ίδια ποσότητα αέρα στον κινητήρα. Είναι η πρώτη φορά που τα ολοκαίνουργια κινητήρια σύνολα του 2026 θα βρεθούν αντιμέτωπα με συνθήκες υψομέτρου, και όπως σημειώνει με νόημα ο επικεφαλής μηχανικός πίστας της Williams, Paul Williams, η πρόκληση αυτή είναι εντελώς πρωτόγνωρη για τη φετινή γενιά μονοθεσίων.
Δείτε την εκπομπή Slipstream για την F1 με την ανάλυση του GP Βαρκελώνης και της νίκης του Lewis Hamilton με ένα κλικ στο παρακάτω βίντεο.
Το «φάντασμα» του turbo lag χωρίς το MGU-H
Η μεγάλη παγίδα φέτος κρύβεται στους νέους τεχνικούς κανονισμούς. Στο παρελθόν, οι κατασκευαστές είχαν ένα πανίσχυρο όπλο για να εξαφανίζουν την υστέρηση απόκρισης του τούρμπο (turbo lag): τον ηλεκτροκινητήρα MGU-H. Από φέτος, όμως, το εξάρτημα αυτό αποτελεί παρελθόν.
Ο επικεφαλής της Honda στην πίστα, Sindaro Orihara, περιγράφει ανάγλυφα τον βαθμό δυσκολίας:
«Καθώς το συγκεκριμένο εξάρτημα δεν αποτελεί πλέον μέρος των κανονισμών, δεν έχουμε το MGU-H για να βοηθά τον υπερσυμπιεστή. Αυτό μπορεί να κάνει πολύ πιο δύσκολη τη σωστή και συντονισμένη λειτουργία τόσο του τούρμπο όσο και του κινητήρα σε μεγάλο υψόμετρο».
Χωρίς αυτή την ηλεκτρική υποβοήθηση, οι ομάδες θα βρεθούν μπροστά σε ένα σκληρό δίλημμα στρατηγικής. Θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα θυσιάσουν ένα μέρος της περιορισμένης ενέργειας της μπαταρίας τους για να «γεμίσουν» το κενό στην έξοδο των στροφών. Αν το κάνουν, θα κερδίζουν χρόνο στην επιτάχυνση, αλλά κινδυνεύουν να ξεμείνουν από ηλεκτρική ισχύ (clipping) στο τέλος των μεγάλων ευθειών. Σε μια πίστα όπως αυτή της Αυστρίας, όπου η διαχείριση ενέργειας είναι ήδη οριακή με το αυστηρό όριο των 6MJ στα δοκιμαστικά, το ρίσκο είναι τεράστιο.
Μικρά εναντίον μεγάλων τούρμπο
Η απειλή του υψομέτρου δεν θα χτυπήσει την πόρτα όλων των κατασκευαστών με τον ίδιο τρόπο, καθώς στο grid επιβιώνουν διαφορετικές σχεδιαστικές φιλοσοφίες. Εδώ δημιουργείται ένα συναρπαστικό τεχνικό σκάκι.
Οι κατασκευαστές που έχουν επιλέξει μικρότερο μέγεθος τούρμπο –ανάμεσά τους και η Ferrari– αναμένεται να αντιμετωπίσουν λιγότερο turbo lag, καθώς το σύστημά τους μπορεί να ανεβάσει στροφές πολύ πιο γρήγορα. Αυτό μπορεί να τους δώσει ένα ξεκάθαρο πλεονέκτημα στις εξόδους των στροφών του Red Bull Ring. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο «αλλά». Ένα μικρότερο τούρμπο έχει περιορισμένη χωρητικότητα ροής αέρα. Αν φτάσει στα όριά του χωρίς να έχει καταφέρει να τροφοδοτήσει επαρκώς τον κινητήρα, ο αέρας θα υπερθερμανθεί, προκαλώντας απώλεια ισχύος ή ακόμα και ζητήματα αξιοπιστίας.
Στον αντίποδα, όσοι έχουν ποντάρει σε μεγαλύτερο τούρμπο (όπως για παράδειγμα η Audi) θα χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να το κάνουν να αποδώσει (μεγαλύτερο lag), αλλά μόλις πιάσει το peak του, θα μπορεί να στείλει τεράστιο όγκο ψυχρού και πυκνού αέρα στον κινητήρα, προσφέροντας κορυφαία τελική ταχύτητα.
Το ποια φιλοσοφία θα δικαιωθεί στην πράξη και ποιος θα βγει κερδισμένος από αυτό το υψομετρικό ανακάτεμα, δεν θα το μάθουμε μέχρι τα μονοθέσια να πατήσουν πίστα. Το σίγουρο είναι ότι η Αυστρία δεν θα κριθεί μόνο από το ποιος έχει τα περισσότερα άλογα στο χαρτί, αλλά από το ποιος ξέρει να τα κάνει να «αναπνέουν» σωστά στα 678 μέτρα.
