Η Red Bull Racing αξιοποίησε ένα παραθυράκι των κανονισμών για να εξελίξει την RB22, όμως η FIA περιορίζει τη συγκεκριμένη λύση από το 2027.
Η Red Bull Racing βρήκε μέσα στο 2026 έναν ιδιαίτερα ευρηματικό τρόπο να εκμεταλλευτεί τους τεχνικούς κανονισμούς της Formula 1, μετατρέποντας ένα δομικό εξάρτημα του δαπέδου σε μέρος της αεροδυναμικής διαμόρφωσης των πλευρικών εισαγωγών του μονοθεσίου της. Η λύση εμφανίστηκε αρχικά στο GP Αυστρίας και εξελίχθηκε περαιτέρω με το σημαντικό πακέτο αναβαθμίσεων του Αζερμπαϊτζάν, συμβάλλοντας στη βελτίωση της RB22. Ωστόσο, η FIA έχει ήδη προχωρήσει σε αλλαγή των τεχνικών κανονισμών για το 2027, περιορίζοντας ουσιαστικά τη δυνατότητα αξιοποίησης της συγκεκριμένης ερμηνείας.
Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η βελτίωση της Red Bull στο δεύτερο μισό της σεζόν δεν περιορίστηκε στην αύξηση της παραγόμενης κάθετης δύναμης. Το μονοθέσιο απέκτησε ένα ευρύτερο παράθυρο λειτουργίας, επιτρέποντας στον Max Verstappen να αξιοποιεί πιο αποτελεσματικά τις δυνατότητές του σε διαφορετικές πίστες και συνθήκες. Η Audi ακολούθησε μία αντίστοιχη τεχνική κατεύθυνση στο Μπακού, όμως αμφότερες οι ομάδες θα χρειαστεί να επανεξετάσουν τον σχεδιασμό των πλευρικών τους αεραγωγών ενόψει του 2027.
Παρακολουθήστε στο παρακάτω βίντεο την εκπομπή Slipstream με την ανάλυση της κυρίαρχης νίκης του Max Verstappen στο GP Σιγκαπούρης
Πώς λειτουργεί το τέχνασμα της Red Bull
Στο επίκεντρο της συγκεκριμένης λύσης βρίσκεται το Floor Body Stay, ένα δομικό στήριγμα που συνδέει τμήματα του αμαξώματος με το δάπεδο του μονοθεσίου. Η βασική αποστολή του είναι να προσφέρει μηχανική υποστήριξη και να περιορίζει τις παραμορφώσεις των επιφανειών όταν αυτές δέχονται σημαντικά αεροδυναμικά φορτία. Ωστόσο, οι κανονισμοί του 2026 επέτρεψαν στους σχεδιαστές να αξιοποιήσουν τη γεωμετρία του και για έναν διαφορετικό σκοπό.
Οι πλευρικές επιφάνειες των μονοθεσίων υπόκεινται σε συγκεκριμένους περιορισμούς ως προς τις ακτίνες καμπυλότητας. Αυτό σημαίνει ότι οι ομάδες δεν μπορούν να δημιουργούν ελεύθερα ιδιαίτερα αιχμηρές ακμές, έντονες κοιλότητες ή απότομες μεταβάσεις μεταξύ διαφορετικών επιφανειών. Η Red Bull, όμως, τοποθέτησε ένα Floor Body Stay στο χαμηλότερο τμήμα των πλευρικών της επιφανειών, με τρόπο ώστε να τέμνει το αμάξωμα.
Το κρίσιμο στοιχείο βρίσκεται στη διαδικασία που οι τεχνικοί κανονισμοί περιγράφουν ως «Trimmed and Combined». Όταν δύο επιτρεπόμενα γεωμετρικά στοιχεία τέμνονται, οι επιφάνειές τους μπορούν να περικοπούν και να ενωθούν, σχηματίζοντας την τελική γεωμετρία του μονοθεσίου. Η Red Bull εκμεταλλεύτηκε αυτή τη δυνατότητα ώστε το δομικό στήριγμα να συμμετέχει ουσιαστικά στη διαμόρφωση του κάτω μέρους των πλευρικών επιφανειών.
Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε μία πολύ πιο έντονη εσοχή κάτω από τα sidepods, με σαφέστερο διαχωρισμό ανάμεσα στον κύριο όγκο του αμαξώματος και στην επάνω επιφάνεια του δαπέδου. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός πιο επιθετικού αεροδυναμικού καναλιού, το οποίο κατευθύνει τη ροή του αέρα προς το πίσω μέρος του μονοθεσίου.
Η συγκεκριμένη περιοχή είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη συνολική αεροδυναμική απόδοση. Η ποιότητα και η κατεύθυνση της ροής επηρεάζουν τη λειτουργία των άκρων του δαπέδου, την περιοχή μπροστά από τους πίσω τροχούς και, στη συνέχεια, την τροφοδοσία του διαχύτη. Η αποτελεσματικότερη διαχείριση του αέρα μπορεί να ενισχύσει την παραγωγή κάθετης δύναμης, αλλά και να περιορίσει τις μεταβολές της αεροδυναμικής συμπεριφοράς όταν αλλάζουν οι συνθήκες λειτουργίας του μονοθεσίου.
Η λύση παρουσιάστηκε αρχικά στην Αυστρία, όμως η Red Bull την εξέλιξε σημαντικά στο Μπακού, συνδυάζοντάς την με αλλαγές στα sidepods, στα άκρα του δαπέδου και στην περιοχή του διαχύτη. Σύμφωνα με την τεχνική ανάλυση του AutoRacer, η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα στην αγωνιστική ανάκαμψη της RB22.
Το σημαντικότερο όφελος δεν ήταν απαραίτητα η απόλυτη τιμή της κάθετης δύναμης, αλλά η δυνατότητα του μονοθεσίου να τη διατηρεί σε μεγαλύτερο εύρος συνθηκών. Αυτό επέτρεψε στη Red Bull να αποκτήσει μία πιο σταθερή αεροδυναμική πλατφόρμα, με συμπεριφορά πιο κοντά στις προτιμήσεις του Verstappen. Ο Isack Hadjar, επιστρέφοντας από τον τραυματισμό του, είχε μάλιστα επισημάνει πόσο διαφορετικό είχε γίνει το μονοθέσιο κατά την απουσία του.
Τι αλλάζει στους κανονισμούς του 2027
Η FIA είχε αρχίσει να επεξεργάζεται αλλαγές στους τεχνικούς κανονισμούς του 2027 ήδη από το πρώτο μισό της φετινής χρονιάς. Οι ομάδες είχαν καταφέρει να ανακτήσουν αεροδυναμική απόδοση ταχύτερα από τις αρχικές εκτιμήσεις, γεγονός που οδήγησε την Ομοσπονδία στην αναζήτηση πρόσθετων περιορισμών.
Η πρώτη σημαντική δέσμη αλλαγών δημοσιεύθηκε στις 25 Ιουνίου και περιλάμβανε παρεμβάσεις στο δάπεδο, στο εμπρός τμήμα του, στον διαχύτη, στο bib ή T-tray και στην πίσω αεροτομή. Στόχος ήταν να περιοριστεί το συνολικό αεροδυναμικό φορτίο και να μειωθούν οι δυνατότητες εκμετάλλευσης ορισμένων αλληλεπιδράσεων μεταξύ διαφορετικών άρθρων των κανονισμών.
Σε μεταγενέστερες αναθεωρήσεις, η FIA προχώρησε σε μία ακόμη πιο συγκεκριμένη παρέμβαση, η οποία αφορά τα Floor Body Stays και περιγράφεται στο άρθρο C3.5.14 για τα Floor Auxiliary Components.
Οι νέοι κανονισμοί εξακολουθούν να επιτρέπουν τη χρήση αυτών των δομικών στηριγμάτων, καθώς και την τομή τους με άλλα στοιχεία του αμαξώματος. Ωστόσο, επιβάλλουν μέγιστη ακτίνα συναρμογής μόλις 5 χιλιοστών στο σημείο όπου ένα Floor Body Stay συναντά οποιοδήποτε άλλο τμήμα του μονοθεσίου.
Η ακτίνα συναρμογής καθορίζει πόσο ομαλά μπορεί να μετατραπεί η τομή δύο διαφορετικών γεωμετρικών επιφανειών σε μία ενιαία καμπύλη. Παρότι τα 5 χιλιοστά μοιάζουν με μία ασήμαντη διάσταση, ο περιορισμός έχει σημαντικές συνέπειες για τον σχεδιασμό.
Το 2026, η δυνατότητα διαμόρφωσης της ένωσης επέτρεπε στη Red Bull να χρησιμοποιεί το στήριγμα ως ουσιαστική προέκταση του αμαξώματος, δημιουργώντας μία πολύ πιο επιθετική μετάβαση ανάμεσα στις πλευρικές επιφάνειες και στο κανάλι πάνω από το δάπεδο. Από το 2027, αυτή η ελευθερία περιορίζεται δραστικά.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η FIA εξακολουθεί να επιτρέπει μεγαλύτερες ακτίνες συναρμογής, έως 20 χιλιοστά, για άλλα Floor Auxiliary Components. Από τη συγκεκριμένη δυνατότητα, όμως, εξαιρούνται ρητά τα Floor Body Stays και τα Floor Foot Stays. Η διαφοροποίηση δείχνει ότι η Ομοσπονδία επιδιώκει να περιορίσει ακριβώς την ερμηνεία που αξιοποίησαν η Red Bull και στη συνέχεια η Audi.
Η πρόκληση για τη Red Bull και την Audi
Η αλλαγή των κανονισμών δεν σημαίνει ότι οι δύο ομάδες θα χρειαστεί να εγκαταλείψουν ολοκληρωτικά την αεροδυναμική φιλοσοφία που ακολούθησαν το 2026. Η δημιουργία ενός έντονου καναλιού κάτω από τις πλευρικές επιφάνειες εξακολουθεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στη διαχείριση της ροής προς το πίσω μέρος του μονοθεσίου.
Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος με τον οποίο μπορούν να δημιουργήσουν τη συγκεκριμένη γεωμετρία. Η Red Bull και η Audi θα πρέπει πλέον να βασιστούν περισσότερο στο ίδιο το σχήμα του αμαξώματος, τηρώντας τους περιορισμούς καμπυλότητας, χωρίς να χρησιμοποιούν τα δομικά στηρίγματα για να σχηματίζουν σημαντικό μέρος του αεροδυναμικού καναλιού.
Η διαφορετική προσέγγιση της Mercedes στη Σεπάνγκ αποκτά επίσης ενδιαφέρον υπό αυτό το πρίσμα. Η γερμανική ομάδα επέλεξε μία πιο συμβατική διαμόρφωση των πλευρικών επιφανειών, μία επιλογή που ενδέχεται να σχετίζεται και με την ανάγκη συλλογής δεδομένων για το μονοθέσιο του 2027.
Για τη Red Bull, το ζήτημα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η συγκεκριμένη σχεδιαστική κατεύθυνση αποτέλεσε μέρος της εξέλιξης που μεταμόρφωσε την RB22. Η ομάδα του Pierre Waché κατάφερε να βελτιώσει όχι μόνο την αεροδυναμική απόδοση, αλλά και τη συνέπεια με την οποία το μονοθέσιο την αξιοποιεί, δημιουργώντας καλύτερες συνθήκες για τον Verstappen.
Η πρόκληση ενόψει του 2027 θα είναι να διατηρηθούν αυτά τα χαρακτηριστικά μέσα σε ένα αυστηρότερο κανονιστικό πλαίσιο. Η Red Bull θα χρειαστεί να αναπαράγει τα αεροδυναμικά οφέλη της φετινής λύσης με διαφορετική γεωμετρία, αποδεικνύοντας ότι η πρόοδος της RB22 δεν εξαρτάται αποκλειστικά από ένα ευρηματικό παραθυράκι των κανονισμών.
