Imola 1994: Η απρόσμενη συνάντηση δύο πεπρωμένων (Μέρος Ά)

Κατά το φετινό ημερολογιακό τμήμα μεταξύ 29 Απριλίου και 1 Μαΐου συμπληρώνονται 26 χρόνια από ίσως το πιο τραγικό αγωνιστικό τριήμερο στην ιστορία των αγώνων ταχύτητας. Ένα τριήμερο που έλαβε χώρα στην πίστα της Imola το 1994 και στέρησε τη ζωή δύο οδηγών, ο καθένας με την δικιά του ενδιαφέρουσα ιστορία.

Αναφερόμαστε φυσικά στον Ayrton Senna και τον Roland Ratzenberger. Τα κατορθώματα του Βραζιλιάνου θρύλου έχουν σχολιαστεί με διθυραμβικό τρόπο ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν, αλλά δυστυχώς το χαμηλό αγωνιστικό προφίλ του Αυστριακού συνομήλικου του έχει οδηγήσει στην συχνή ενθύμηση του τελευταίου ως «ο άλλος οδηγός που πέθανε στην Imola».

Το πρώτο από τα δύο μέρη του αφιερώματος πραγματεύεται την ιστορία του Αυστριακού, ο οποίος ήταν ο πρώτος που «έφυγε» εκείνο το τραγικό Σαββατοκύριακο. Όλο το αφιέρωμα στο σύνολό του έχει έναν ξεχωριστό χαρακτήρα εξαιτίας της περίστασης και ελπίζουμε να το απολαύσετε δεόντως.

Ο Roland Ratzenberger γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου του 1960 στο Saltzburg. Αγάπησε τους αγώνες ταχύτητας από πολύ νεαρή ηλικία αλλά δεν είχε την ευκαιρία να ανελιχθεί τόσο γρήγορα στον μαγικό αυτό κόσμο. Ήταν μέλος μιας όχι τόσο ευκατάστατης οικογένειας, κάτι το οποίο τον δυσκόλεψε σημαντικά στο να εκπληρώσει το παιδικό του όνειρο. Το όνειρο αυτό ήταν πολύ ακριβό για τους γονείς του. Οι ίδιοι ήθελαν να πάει στο σχολείο για να γίνει κάτι στη ζωή του. Εκείνος όμως ήξερε πολύ καλά τι μέλλον ήθελε για τη ζωή του, κι αυτό ήταν οι αγώνες ταχύτητας.

Imola 1994Λόγω της έλλειψης οικονομικής ρευστότητας στην οικογένειά του, ο Roland ξεκίνησε πολύ πιο αργά την αγωνιστική του καριέρα απ’ όσο συνηθίζεται. Κατά τη διάρκεια της εφηβικής του ηλικίας έκανε διάφορες δουλειές ώστε να μπορέσει να υποστηρίξει τους αγώνες του στα καρτ. Εργάστηκε ακόμη και στον φούρνο της γειτονιάς του πηγαίνοντας παραγγελίες στον κόσμο που ήθελε να ψωνίσει από εκεί.

Στην ηλικία των 19 αποφάσισε να διακόψει τις σπουδές του ως μηχανολόγος μηχανικός και έκανε διάφορες εμφανίσεις στα πρωταθλήματα Formula Ford της ευρωπαϊκής επικράτειας. Ωστόσο, οι συμμετοχές του αυτές δεν προέρχονταν από κάποια επιτυχία στους αγώνες καρτ. Ο Roland σε αρκετές περιπτώσεις πλήρωσε για την θέση του στα μικρά αυτά πρωταθλήματα, προσφέροντας υπηρεσίες μηχανικού στις ομάδες που υποχρεώθηκε. Τελικά το 1985 κατάφερε και κέρδισε στη Formula Ford της Αυστρίας και της κεντρικής Ευρώπης.

Imola 1994

Μετά από τούτη την επιτυχία συνέχισε να αγωνίζεται σε θεσμούς μονοθεσίων τύπου Formula 3 στη Μεγάλη Βρετανία. Τα χρήματα ωστόσο άρχισαν να λιγοστεύουν και ο Roland δεν μπορούσε πλέον να εξαγοράσει τη θέση του σε κάποια καλή ομάδα. Έτσι οδήγησε για μικρά αγωνιστικά πληρώματα που του παρείχαν πολύ υποδεέστερο εξοπλισμό.

Για δύο συνεχόμενες χρονιές τερμάτισε 12ος στη βαθμολογία του αντίστοιχου πρωταθλήματος, ενώ το 1987 και 1988 άρχισε να δοκιμάζει τις ικανότητές του στα touring cars. Συμμετείχε τόσο στο Βρετανικό (BTCC) όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού (WTCC) με μια BMW M3. Κατά το πέρασμά από αυτό το είδος αγώνων έκανε σχετικά καλές εμφανίσεις, με κάποιες σποραδικές παρουσίες στο βάθρο.

Από το 1989 κι έπειτα, ο Αυστριακός συνέχισε την καριέρα του επεκτείνοντας τις αγωνιστικές του δραστηριότητες και εκτός Ευρώπης. Μετά τη συμμετοχή του στη Βρετανική Formula 3000 μεταφέρθηκε στην Ιαπωνία για να λάβει μέρος σε αντίστοιχους θεσμούς μονοθεσίων και αυτοκινήτων τουρισμού, καθώς και στο Ιαπωνικό Πρωτάθλημα Σπορ Πρωτοτύπων (JSPC) με την ομάδα της Toyota.

Η τελευταία κίνηση τού άνοιξε το δρόμο για την συμμέτοχη του στον ιστορικό 24ωρο αγώνα αντοχής του Le Mans. Ο Roland έτρεξε εκεί για 5 συνεχόμενες χρονιές οδηγώντας αγωνιστικά Group C αυτοκίνητα της Porsche και της Toyota. Η καλύτερή του επίδοση σημειώθηκε το 1993 όταν κατάφερε να τερματίσει στην 5η θέση γενικής κατάταξης και 1η στην κατηγορία του, οδηγώντας ένα Toyota 93C-V πλάι στους συναθλητές Mauro Martini και Naoki Nagasaka.

Σαν Μαρίνο
Ο άνθρωπος που παλαιότερα εργαζόταν ως ντελιβεράς βρέθηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, για την πιο περιβόητη διοργάνωση των αγώνων αντοχής. Ναι… κι όμως.

Μέσα στο μεσοδιάστημα, το 1991 έκανε δοκιμές στις Η.Π.Α. για το πρωτάθλημα CART, οδηγώντας μονοθέσια της Newman/Haas Racing και της Dick Simon Racing. Οι επιδόσεις του ήταν πολύ καλές και δημιούργησαν προσδοκίες, χωρίς ωστόσο να οδηγήσουν σε κάποια συμφωνία μεταξύ του Roland και κάποιας ομάδας.

Οι θετικές εμφανίσεις προσέλκυσαν την προσοχή του Nick Wirth, ενός ατζέντη οδηγών που είδε προοπτική στον όχι-τόσο-νέο πλέον Roland. Αυτός συγκέντρωσε μερικά χρήματα μέσω των αρμόδιων χρηματοδοτών και του εξαγόρασε μια θέση δεύτερου οδηγού στην μικρή ομάδα της Simtek, για το πρωτάθλημα του 1994 στην F1. Το συμβόλαιο προέβλεπε συμμετοχή στους πρώτους 6 αγώνες της χρονιάς. Αν ο Roland απέδιδε ικανοποιητικά, θα έμενε ως μόνιμος οδηγός για το υπόλοιπο της σεζόν.

Σαν Μαρίνο

Το 1994 έφτασε και ο 33χρονος Roland πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση στην F1 στην αφετηρία της χρονιάς, το GP Βραζιλίας. Φάνηκε από πολύ νωρίς ότι το μονοθέσιο της Simtek ήταν πολύ αργό, δύσκολο στην οδήγησή του και μηχανολογικά αναξιόπιστο. Ο Αυστριακός έχασε όλες τις ελεύθερες δοκιμές λόγω μηχανικών προβλημάτων. Στα προκριματικά έκανε την εμφάνισή της η βροχή, εμποδίζοντάς τον να θέσει έναν χρόνο μέσα στους 26 ταχύτερους, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να προκριθεί για τον αγώνα.

Ο δεύτερος αγώνας πραγματοποιήθηκε στην Ιαπωνία και την πόλη της Aida. Η πίστα ήταν καινούρια στο πρωτάθλημα και ως εκ τούτου, άγνωστη για σχεδόν όλους τους οδηγούς. Ο Roland ωστόσο την γνώριζε ήδη από τους παλιούς αγώνες του στην Ιαπωνική Formula 3000. Εκμεταλλεύτηκε το πλεονέκτημα αυτό στο έπακρο, θέτοντας έναν χρόνο που του επέτρεψε να πάρει την πρόκριση για τον αγώνα. Τελικά ξεκίνησε 26ος και τερμάτισε 11ος, με ένα μονοθέσιο κάθε άλλο πέρα από βοηθητικό.

Σαν ΜαρίνοΟ τρίτος και μοιραίος αγώνας του 1994 πραγματοποιήθηκε σε ευρωπαϊκό έδαφος και συγκεκριμένα στην Imola, για το GP Σαν Μαρίνο.

Ο Roland προσπάθησε απεγνωσμένα να θέσει κάποιους γρήγορους γύρους αλλά η «ανυπακοή» της Simtek S941 τον οδήγησε σε λάθη. Στα τελευταία λεπτά των προκριματικών, όντας σε μια ψυχολογική κατάσταση τύπου «ή τώρα ή ποτέ», βγήκε ξανά στην πίστα.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης του γρήγορης προσπάθειας ράγισε την μπροστινή αεροτομή με ένα απότομο πέρασμα πάνω από ένα κράσπεδο. Πήρε την απόφαση να μην επιστρέψει στο γκαράζ για να την αλλάξει και συνέχισε για έναν απανωτό δεύτερο γρήγορο γύρο. Δυστυχώς η αεροτομή κατέρρευσε αμέσως μετά την πολύ γρήγορη στροφή Tamburello και το μονοθέσιο τέθηκε εκτός ελέγχου. Χωρίς να έχει περιθώρια αντίδρασης, ο Roland Ratzenberger έπεσε στον προστατευτικό τοίχο με ταχύτητα που έφτασε τα 315 km/h. Δυστυχώς δεν επέζησε του ατυχήματος, καθώς ανακοινώθηκε ο θάνατός του λίγο αργότερα από σοβαρά κρανιακά κατάγματα.

Διαβάστε επίσης: Imola 1994: Η απρόσμενη συνάντηση δύο πεπρωμένων (Μέρος Β’)

Ο Ayrton Senna ήταν από τους πρώτους που κατέφτασαν στο σημείο του δυστυχήματος μετά την ακύρωση των υπόλοιπων προκριματικών. Η λύπη τον είχε καταβάλει σημαντικά και σκέφτηκε σοβαρά να μην αγωνιστεί.

Η μοίρα είχε άλλα σχέδια…

Νεκτάριος Αποστολόπουλος

Related Articles

Σαν σήμερα, 25 Φεβρουαρίου στην F1 και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό

Στον κόσμο της F1 και του μηχανοκίνητου αθλητισμού κάθε ημέρα αποτελεί αφορμή να θυμηθούμε και να μάθουμε τι έγινε σαν σήμερα.

Επίσημο: Η Ferrari στο WEC με Le Mans Hypercar

Όπως σας είχε ενημερώσει έγκυρα το Automotonews.gr, η Ferrari ανακοίνωσε πως θα ξεκινήσει πρόγραμμα Le Mans Hypercar για το 2023.

Το ατύχημα του Grosjean προμηνύει αλλαγές στα μονοθέσια της F1

Τα πορίσματα γύρω από το ατύχημα του Romain Grosjean θα αξιοποιηθούν για την εφαρμογή νέων λύσεων ασφάλειας στα μελλοντικά μονοθέσια της F1.

Stay Connected

5,591ΥποστηρικτέςΚάντε Like
52ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

Latest Articles

Σαν σήμερα, 25 Φεβρουαρίου στην F1 και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό

Στον κόσμο της F1 και του μηχανοκίνητου αθλητισμού κάθε ημέρα αποτελεί αφορμή να θυμηθούμε και να μάθουμε τι έγινε σαν σήμερα.

Επίσημο: Η Ferrari στο WEC με Le Mans Hypercar

Όπως σας είχε ενημερώσει έγκυρα το Automotonews.gr, η Ferrari ανακοίνωσε πως θα ξεκινήσει πρόγραμμα Le Mans Hypercar για το 2023.

Το ατύχημα του Grosjean προμηνύει αλλαγές στα μονοθέσια της F1

Τα πορίσματα γύρω από το ατύχημα του Romain Grosjean θα αξιοποιηθούν για την εφαρμογή νέων λύσεων ασφάλειας στα μελλοντικά μονοθέσια της F1.

Τεχνική Ανάλυση: Red Bull RB16B

Η τέταρτη Τεχνική μας Ανάλυση για το 2021 θα είναι για την Red Bull RB16B, το μονοθέσιο με το οποίο οι «ταύροι» θέλουν να πρωταγωνιστήσουν.

Chaparral Cars: Μια εταιρεία «διαφωτιστής» των σύγχρονων αγώνων

Το πρώτο μας εκτενές αφιέρωμα στο 2021 εστιάζει στον Jim Hall, την Chaparral και την τεχνολογική εξέλιξη των αγώνων ταχύτητας που επέφεραν.