Η Ferrari παρουσίασε στο Ζάντβορτ στοχευμένες αλλαγές στην SF-26, αναζητώντας μεγαλύτερη αεροδυναμική απόδοση με περιορισμένο κόστος.
Η Ferrari παρουσίασε στο Grand Prix Ολλανδίας ένα νέο πακέτο αεροδυναμικών αναβαθμίσεων, επιδιώκοντας να βελτιώσει την απόδοση της SF-26 χωρίς να επιβαρύνει σημαντικά τον προϋπολογισμό της.
Η ομάδα του Μαρανέλο επικεντρώθηκε σε τρεις συνδεδεμένους τομείς: το εμπρός τμήμα του πατώματος, τον πίσω διαχύτη και την κάτω πίσω πτέρυγα. Ο στόχος ήταν να βελτιωθεί η ροή του αέρα προς το πίσω μέρος του μονοθεσίου, ώστε να αυξηθεί η κάθετη δύναμη και να διατηρηθεί σταθερή σε περισσότερες συνθήκες.
Η προσέγγιση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία στο δεύτερο μισό της σεζόν, καθώς οι ομάδες καλούνται να συνεχίσουν την εξέλιξη των μονοθεσίων τους χωρίς να υπερβούν το όριο του budget cap.
Για να περιορίσει το κόστος παραγωγής, η Ferrari κατασκεύασε αρχικά μόλις δύο πλήρη σετ των νέων εξαρτημάτων, ένα για τον Lewis Hamilton και ένα για τον Charles Leclerc. Η απουσία ανταλλακτικών οδήγησε την ομάδα στην απόφαση να μην τα χρησιμοποιήσει στη μοναδική περίοδο ελεύθερων δοκιμών του Ζάντβορτ, μειώνοντας τον κίνδυνο ζημιάς πριν από τις κατατακτήριες του Sprint.
Δείτε στο παρακάτω βίντεο την εκπομπή Slipstream για την F1 με την πλήρη ανάλυση του GP Ολλανδίας που κέρδισε ο Lando Norris της McLaren.
Πού επικεντρώθηκαν οι αλλαγές
Το σημαντικότερο μέρος της αναβάθμισης βρίσκεται στο εμπρός τμήμα του πατώματος. Η Ferrari τροποποίησε τα πλευρικά αεροδυναμικά στοιχεία και τους διαχωριστές ροής, ώστε να κατευθύνει αποτελεσματικότερα τον αέρα κάτω από το μονοθέσιο και κατά μήκος των άκρων του πατώματος.
Ένα από τα στηρίγματα που συνδέουν αυτά τα στοιχεία με το πλαίσιο τοποθετήθηκε περίπου 20 εκατοστά χαμηλότερα. Η αλλαγή δεν αφορά αποκλειστικά τη στήριξη του εξαρτήματος, καθώς το συγκεκριμένο στοιχείο επηρεάζει παράλληλα τη ροή του αέρα που φτάνει από την εμπρός ανάρτηση.
Οι παρεμβάσεις συνεχίζονται στα μικρά αεροδυναμικά πτερύγια και στους διαχωριστές του πατώματος, με στόχο τη δημιουργία ισχυρότερης και πιο σταθερής ροής προς το πίσω μέρος.
Η βελτιωμένη ροή επέτρεψε στη Ferrari να τροποποιήσει και τη γεωμετρία του διαχύτη. Το συγκεκριμένο εξάρτημα αξιοποιεί τον αέρα που διέρχεται κάτω από το μονοθέσιο και συμβάλλει καθοριστικά στην παραγωγή κάθετης δύναμης.
Παράλληλα, προσαρμόστηκε η κάτω πίσω πτέρυγα, γνωστή ως beam wing, ώστε να λειτουργεί αποτελεσματικότερα σε συνδυασμό με τον αναβαθμισμένο διαχύτη. Η πτέρυγα επεκτάθηκε κατά μήκος του πίσω μέρους και απέκτησε διαφοροποιημένο προφίλ, ολοκληρώνοντας την αεροδυναμική σύνδεση των τριών στοιχείων.
Σύμφωνα με τη Ferrari, το αποτέλεσμα είναι «μια συνολική αύξηση του αεροδυναμικού φορτίου σε ολόκληρο το εύρος λειτουργίας», σε συνδυασμό με μεγαλύτερη σταθερότητα της ροής και αποτελεσματικότερη τροφοδοσία του διαχύτη.
Η ουσία του πακέτου βρίσκεται ακριβώς εκεί: στοχευμένες αλλαγές που λειτουργούν συνδυαστικά, χωρίς να απαιτούν έναν ακριβό συνολικό ανασχεδιασμό του μονοθεσίου.
