Από πότε η ακόρεστη πείνα και η λυσσαλέα προσπάθεια ενός οδηγού να επικρατήσει, αποτελεί πρόβλημα στη Formula 1;
Από τότε που αυτή η προσπάθεια στρέφεται εναντίον του team mate του, και πολλές φορές στρέφεται και εναντίον της ίδιας του της ομάδας. Τότε έρχεται η δύσκολη στιγμή ή, που μια ομάδα που σέβεται τον εαυτό της, καλείται να απαντήσει σε κάποια εύλογα ερωτήματα και να θέσει σαφή όρια. Κάπου εδώ, μερικά από τα ονόματα που θα σας ερχόνται στο μυαλό, θα είναι αυτά του Charles Leclerc και της Scuderia Ferrari ή μήπως της Scuderia Ferrari και του Charles Leclerc;
Και αυτό ακριβώς είναι το θεμελιώδες ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν οι Ιταλοί. Πρώτα έρχεται ο οδηγός ή η ομάδα;
Δείτε στο παρακάτω βίντεο την εκπομπή Slipstream για την F1 με την πλήρη ανάλυση του GP Ιταλίας που κέρδισε ο Kimi Antonelli της Mercedes.
Δεν είναι μόνο το συμβάν στον εντός έδρας αγώνα, στην Monza με τον Lewis Hamilton, δεν είναι μόνο οι τελευταίοι αγώνες, δεν είναι μόνο οι τελευταίες season’s. Είναι εξ αρχής της καριέρας του στην ιταλική ομάδα. Όπου επανειλημμένα ο Μονεγασκος έχει εμπλακεί σε αχρείαστες αλλά και επιβλαβείς για την ομάδα μάχες με τους ομοσταβλούς του.
Ενώ ταυτόχρονα και ανεξαρτήτως διοικήσεως, ως αγαπημένο παιδί του Μαρανέλο, απολαμβάνει μια άνευ προηγουμένου επιείκεια. Από μία ομάδα που στο παρελθόν της δεν έχει διστάσει να έρθει σε ρήξη με οδηγούς που της έχουν χαρίσει περισσότερες νίκες όπως ο Fernando Alonso. Πρωταθλήματα όπως John Surtees και ο Niki Lauda. Αλλα και εν ενεργεία πρωταθλητές όπως στην περίπτωση του Alain Prost, που απομακρύνθηκε από την ομάδα έναν αγώνα πριν το τέλος της season, και όλα αυτά για πιο ασήμαντες αφορμές.
Προφανώς, η Ferrari εξαιτίας της έλλειψης ανταγωνιστικότητας, των κακών στρατηγικών και των εσφαλμένων αποφάσεων «χρωστάει», θα έλεγε κανείς, ορισμένα μεγάλα αποτελέσματα στον Leclerc. Όπως αντίστοιχα και ο Leclerc «χρωστάει» στην ομάδα, λόγω των δικών του απερίσκεπτων λαθών όσο και για την αμέριστη εμπιστοσύνη που του έχει δείξει από πολύ μικρή ηλικία. Αυτή η αμοιβαία οφειλή, όμως, δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την επιεικία και την ανεκτικότητα που επιδεικνύει η Scuderia απέναντι στον Μονεγάσκο, και την εκμετάλλευση αυτής από μεριά του.
Η ανοχή μιας τέτοιας αντιαθλητικής και ατομικιστικής συμπεριφοράς αποτελεί μια σιωπηλή αλλά ηχηρή παραδοχή: ότι το εγώ του οδηγού τίθεται πάνω από το συμφέρον του συνόλου. Μια παραδοχή που δεν τιμά καμία ομάδα πολύ περισσότερο τη Ferrari. Μια ομάδα που όταν ήρθε η ώρα, δεν δίστασε να βάλει τέλος την συνεργασία της με τον Michael Schumacher που της χάρισε 5 συνεχόμενους τίτλους, για να κοιτάξει στο μέλλον. Καθώς δεν υπήρξε και δεν πρέπει να υπάρξει κανένας οδηγός που να λογίζεται πάνω από την ομάδα.
Η Ferrari βρίσκεται προ πολλού και πολύ περισσότερο μετά το φιάσκο της Monza, ενώπιον των ευθυνών της απέναντι στους οδηγούς της και τους tifosi, όσον αφορά τη διαχείριση των εσωτερικών της ισορροπιών.
Μια τέτοια ανεπίτρεπτη και καταστροφική συμπεριφορά, η οποία είναι βέβαιο πως θα κλιμακωθεί σε μια ενδεχόμενη μάχη τίτλου, υπονομεύει πλήρως το κλίμα εμπιστοσύνης εντός της ομάδας. Ακυρώνει έτσι το πλεονέκτημα του να διαθέτεις έναν κορυφαίο οδηγό, καθιστώντας ίσως προτιμότερη την επιλογή ενός λιγότερο ταλαντούχου, αλλά απόλυτα αξιόπιστου συνεργάτη.
Μήπως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να εξεταστεί το πρόσφατα ανανεωμένο συμβόλαιο του Μονεγασκου και οι όροι που το συνοδεύουν; Θα βάλει η Ferrari σε προτεραιότητα το κοινό καλό, ξεκαθαρίζοντας τα πράγματα; Ή μήπως αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί, οδηγώντας τη Ferrari σε ένα επικίνδυνο σημείο χωρίς επιστροφή;
-
Κάντε μας like στο facebook
-
Κάντε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
- Βρείτε μας στο TikTok
- Ακούστε τις εκπομπές μας στο Spotify
- Μπείτε στον server μας στο Discord
Γρηγόρης Ψαθάς
